Home Świat Shelley Duvall, przerażona żona ze Lśnienia, nie żyje | Kino

Shelley Duvall, przerażona żona ze Lśnienia, nie żyje | Kino

22
0


Twarz aktorki Shelley Duvall, która zmarła w czwartek w wieku 75 lat, stała się nierozerwalnie związana z wyrazem przerażenia widocznym na zdjęciach z kręcenia filmu Stanleya Kubricka. Lśnienie. “Doświadczenie, którego nie zamieniłabym na nic innego”, jak powiedziała aktorka w wywiadzie, „ponieważ to był Stanley i ponieważ było to fascynujące doświadczenie edukacyjne. Ale nie chciałabym mieć takiego doświadczenia ponownie”.

I tak naprawdę tego nie zrobiła. Aktorka, która była jednym z największych odkryć amerykańskiego kina w latach 70., współpracując z Robertem Altmanem i Woodym Allenem, zdobywając nagrodę dla najlepszej aktorki w Cannes w 1977 r. za Trzy kobietyw latach 80. poświęciła się głównie telewizji dziecięcej jako producentka, występując okazjonalnie gościnnie w takich serialach jak Sieci prawa lub przyjmując role drugoplanowe w filmach takich jak Złodzieje czasu przez Terry’ego Gilliama (1981), Roksanaprzez Micka Jacksona (1987) lub Portret damyprzez Jane Campion (1996).

Urodzona w 1949 roku w Teksasie, Shelley Duvall, najstarsza córka prawnika i agenta nieruchomości (i żadnego pokrewieństwa z aktorem Robertem Duvallem, pomimo nazwiska), nie miała żadnego doświadczenia ani szczególnego powołania aktorskiego. Ale energia, którą emanowała aktorka, a także jej niezręczna i ekscentryczna obecność, oczarowały Robert Altmanktóry miał miejsce w 1970 roku w Teksasie i był kręcony Brewster McCloud, i kto zaprosił ją do udziału w filmie.

Byłby to pierwszy z siedmiu filmów, w których Altman ją wyreżyserowała, po których w krótkim odstępie czasu nakręcono kolejne Noc została stworzona dla miłości (1971, z Warrenem Beattym i Julie Christie), Wszyscy jesteśmy złodziejami (1974), film mozaikowy Nashville (1975) Buffalo Bill i Indianie (1976) i Trzy kobiety (1977), gdzie zagrała u boku Sissy Spacek i Janice Rule, co doprowadziło do zaproszenia Stanleya Kubricka do zagrania głównej roli kobiecej w jego adaptacji Stephena Kinga, u boku Jacka Nicholsona. W tym samym okresie Duvall wystąpiła w Annie Hall autorstwa Woody’ego Allena (1977) i była partnerką piosenkarza i autora tekstów piosenek Paula Simona.

Po „torturach”, które były Świecący — trzynaście miesięcy napiętego filmowania, podczas którego Kubrick „antagonizował” obsadę, a Duvall i Nicholson powtarzali scenę z kijem baseballowym 127 razy (!) — Altman wyreżyserował ją po raz ostatni, grając Olive Oyl w jej źle przyjętym filmie Papież (1980), musicalowy spektakl z piosenkami Harry’ego Nilssona i Robina Williamsa w roli marynarza, stworzonego przez rysownika EC Sagara.

Od 2002 roku Shelley Duvall jest „na emeryturze” aktorskiej i żyje spokojnie w rodzinnym Teksasie z muzykiem Danem Gilroyem, swoim partnerem od 1989 roku.



Source link